Over ons

Het was het najaar van 1976. Een groep jongeren speelt al geruime tijd met een aan de muur gespijkerd bord. Ze praten over basketball in de Veen, wat toen nog geen beoefende sport was in het dorp. Ze komen tot de conclusie dat zij een basketballvereniging missen om met elkaar de sport te spelen. Omdat die vereniging niet vanzelf kwam, hebben zij deze zelf opgericht door daad bij woord te voegen en op een winteravond kwam men bij elkaar op een zolderkamer. Er worden links en rechts inlichtingen ingewonnen en hulp gevraagd bij oudere broers en zussen. Er wordt een advertentie geplaatst in het Witte Weekblad, en er wordt van tevoren vastgesteld dat er bij meer dan 30 reacties, wordt doorgegaan met de plannen.
Op 8 december 1976 blijken er zelfs 38 personen aanwezig bij café v.d. Werf in Oude-Wetering op deze eerste officiële ledenvergadering van de Veense basketballvereniging.
Er wordt op democratische wijze een naam voor de club gekozen, DUNKINN. Op de tweede plaats kwam de naam ”Universe”, en het scheelde weinig of er was onder deze ruimtelijke naam het district onveilig gemaakt. Tevens werden er beslissingen gemaakt over de clubkleuren en de kleding. Zwart en geel werden de clubkleuren. De competitie werd gespeeld in het kleine zaaltje van de Mariaschool, waarvoor we dispensatie hadden gekregen. Het gaat er vaak heet aan toe op deze vrijdagavonden als er gespeeld wordt en niet in de laatste plaats door de immer aanwezige grote schare supporters. Het geschreeuw is tot op de Noordhoek te horen.

Er is inmiddels aardig wat veranderd. Tegenwoordig trekt Dunkinn niet meer in het zwartgeel ten strijde, maar in het blauw.  En we spelen niet meer in de Mariaschool, maar in sporthal de Tweesprong . Ondanks dat er veel veranderd is, is er een ding altijd hetzelfde gebleven en dat is dat Dunkinn altijd al een gezelligheidsvereniging is geweest. Basketball was het gemeenschappelijke ding, maar de nevenactiviteiten zoals; het jaarlijkse oliebollentoernooi, crisisweekend, jeugdkamp, allerlei toernooien en feestjes en zeker het naborrelen in de kantine na de wedstrijd maken Dunkinn tot wat het toen was en wat het nu is. Moge dit ook de belangrijkste ingrediënten voor de toekomst zijn.